نيلوفري در ته مرداب

رو بسوي آرزو ها

به ميهماني آفتاب مي رود

   ** **  **

در باغچه ذهنم

به عطر ياد تو

ايمان آورده ام  

به تراويدن آرامش

با تمام آرزو هاي زيبا

پر از روئيدن محبت

تو در دلم مي شكفي .

به ياد تو

به جشن تولد تو

امشب باغچه ذهنم خواب نور مي بيند

به وسعت يك دشت . . .

بگذارتمام گلهاي آرزويم را

نثار توكنم .

شعري كوتاه و بسيار زيبا از تاگور كه عمق درك و فهم اين شاعر فيلسوف قاره هند را آشكا را بيان ميكند .

خدا

          متناهي را

                   به عشق ،

                             مي بوسد

و انسان نا متناهي را

اي ستاره ، بالهاي روشنم را باز ده

سوختم دل باز هم خاكسترش بر باد ده

يك نسيم از عطر خوش بوي سحر ياري كند

آرزوي رستن ام چون جوششي بر جان  ده

آفتابي بر دلم از بيكران ، سرشار باد

از خودم تنهاترم ، دلدار دلداري  بده

در هوايت آرزوي جاودانم تازه شد  

چشمهايم را به ديدارت فروزاني بده

از نفس افتاده ام ، باري چنين در مانده ام

تا دلم دريا شود ، موجي  به رگهايم بده

در سياهي ، عاشق از دل شب برآورد آفتاب

نور اميدي  در اين موج بلاست ،  ياري بده

آسمان را وسوسه پرواز استغناي دل  

از لبانت آتشين پرواز ها  پرواز ده

من كه جز اشك و دل ساده ندارم سر پناه

ميزنم دل رابه دريا ي بلا،  دريا بده

دلم از مهرباني ايام

خونين است

كه  روزها را

در گمان ابر

بر گيسوان تو رنگ مي بازد ،

          اي كاش

                   مي دانستم

                             در بستر سينه ات

كدامين آرزو هاي دست نيافته را

                    مدفون مي سازي .

 *************

هلاك رويش آبيم

صداي سوخته ايم در خاك

نه شادماني بارانيم

نه لابلاي لحظه شيدائيم  

نشاني شب رنگيم

خطوط خفته پيشانيم.

(متن زير از ترانه زيبا و بسيار با احساس  تركي كه ترانه سرا و شاعر آن كونول ميباشد با  كمي تغير، به باب هديه براي عزيز و مهربانم * س *  به زبان فارسي  برگردان شده است )

گاه حقيقت

گاه  رويا ست

محبتي كه به تو دارم   

آتشي كه خاموش نخواهد شد

 دروغ و ريا ، نخواهد فهميد

محبتي كه به تو دارم

***************

غم من

درد من

          شادي من

          شور من  

چگونه اعتراف كنم

چگونه مخفي كنم

محبتي كه به تو دارم   

اسراري كه باز نمي شود

دلي كه شكسته نمي شود

ببين چگونه لبريزاست

محبتي كه به تو دارم  

          گاه شرمگين

          گاه  بي حيا

          نا آرام  هستم

          گاه نگران

به خاطر تو سرشاراست 

محبتي كه به تو دارم

مرا از دردي به دردي ميكشد

در قلبم پنهان نمي ماند

تا انتهاي نشئه ديدار مي دود

آنچه مرا قرار نمي بخشد

محبتي كه به تو دارم

محبتي كه به تو دارم   

          چراغ زندگي ام

          كودكي ام

          پيري ام

          بلكه !

تمام عمرم

محبتي كه به تو دارم

محبتي كه به تو دارم

در يك صبح

به قامت آئينه

تمام عقوبت دنيارا

          من ناشتا به دنيا آمد م

براي نيك بختي ،

ماجراي اعتماد

جستجوي غروب است

از خراش سوگند

به طرف درك واقع  .