من خدا را ديدم .
باورم شد كه خدا ، رنگ احساس من است .
پشت دروازه قلبم مهربان ايستاده .
ميزند هردم كه بگشايم دلم .
و چه زيبا پركشيد پروانه
…!باورم شد كه خدا رنگ افسون گل است .
وخدا ، ضربان دل ما و منو توست .
باورم هست كه مي بخشد مرا .
باورم هست كه او، ميشكوفد با شقايق،
زنده ميگردد شقايق با خدا .
من خدا را شبنمي نشسته بر گل ، پاك و ساده
در همه وسعت دريا ، من خدا را ديدم .
من خدا را روي يك كاغذ خطي ، زيبا
سطر اول مينوشتم : بسم الله
من خدا را زير پلك كودكي
مثل يك بلور اشك
روي گونه هاي تر ، لمس كردم .
من خدا را ديدم .
او در اغوش يتيمي مهربان خوابيده بود.
من خدا را در نيايشهاي يك مادر شنيدم .
عشق باد روزي كه من
آن خدا را از گلاب مادرم ، بوييدم .
من خدا را هم چشيدم از لب معشوقه ام .
ترد وشيرين سرخ وزيبا ،
اه من ، يك گناه زشت كردم ؟
من شرابي سركشيدم ؟
توبه كردم اي خدا !
هر چه بي تو بودم اما با تو كردم توبه كردم .
آه من هر روز ميشورم دلم را .
سجده هايي ميكنم طولاني
جسم من مي افتد
چون كوه سنگين مي نشيند
و زمين تن من مي بوسد
اسمان بي پروا مي تازد
و تگرگ واژه ها مي بارد
گفته بودم كه سكوتي دارم پنهاني
……………………در هوايي سنگين تنها فرد
آه شايد خدا هم مرده است
زندگي اين چنين مي ايستد
دستانم در حباب سكوت فرو ميرود
من افكارم را روي اونگ زمان ميكارم
بينهايت زندگي خواهد كرد ميدانم
فردا آسمان مال من است
……………………
حرفهايم بر زمين مانده اند
بيچاره حرفها به من نگاه ميكنند
هيچ در اغوشتان نمي گيريد
آنها را مي خواهيد چه كار
دوستي زحمتي است كه گردن نمي گيريد
ولي من مي شنوم حس ميكنم
من فاصله ها را خط كشيده ام
هيچ فاصله ايي بين من و تو نيست
يگانگيست پيوند عشق در تو اگر هست
دست نزنيد به كلمه ها
آلوده شان نكنيد
انگو نه نيست كه شما در يافته اييد
براي من كلمه ها پرواز ميكند
كلمه ها را
مثل پرنده ها
دوست دارم .
خواهد آمد فردا وگذر خواهد كرد
ونسيم در ميان گيسوان خواهد وزيد
تكه ايي از دل خود خواهد كاشت
تا برويد شبدرتا بليسد چشمه اب حيات
اشك را خواهد شست با خاطره ها
خنده ها خواهد شكفت زير چال گونه ها
خدايا خدايا خدايا فردا. . . . . .
و چرا امروز را نيست هواي فردا
نمیدانم چگونه از اکانتها و پیامهایی که فرستادید تشکر کنم خوشحالم که میتونم با شما نفس بکشمدرود بر همه شما عزیزان فراموشم نکنید
